Stendalov sindrom – bolest ljubitelja umetnosti

445

Ovaj poremećaj ime je dobio po francuskom piscu koji je prvi opis tog fenomena dao tokom svoje velike turneje po Italiji 1817. opisane u knjizi “Napulj i Firenca: put od Milana do Reggia”.

Stendal je zapisao da je neobičan emotivni stadijum doživeo nakon susreta sa “senzacionalnim delima umetnosti”. Lupanje srca i osećaj da ga “život napušta zbog prevelike lepote” doživeo je u firentinskoj crkvi Santa Croce.

Zanimljivo je da je to stanje i kasnije u Firenci češće uočavano nego drugde i da je istraživanje o misterioznoj bolesti pokrenuto nakon otkrića da obolevaju turisti koji su posetili baš taj deo Evrope.

Jedna žena koja je posetila firentinsku galeriju Uffizi tvrdi da je pod uticajem Botičelijeve slike “Rođenje Venere” osetila da joj se muti vid, preplavljuju je emocije i liju suze.

Ozbiljniji oblici Stendalovog sindroma manifestuju se znojenjem, tahikardijom, bolovima i kontrakcijama u stomaku. Sve je praćeno osećajem teskobe ili neopisivom euforijom, uzbuđenjem, konfuzijom i izgubljenošću.

Napad može potpuno poremetiti osećaj za stvarnost, izazvati mešanje boja i gubljenje osećaja za prostor.

Iako je bolest prisutna od početka 19. veka, Stendalovim sindromom ju je nazvala 1979. psihijatar Gracijela Magerini. Ona je napisala i knjigu u kojoj je opisala više od stotinu slučajeva te bolesti kod turista koji su posećivali Toskanu.

Stendalov sindrom najviše pogađa osetljive osobe koje putuju same ili imaju izražena religijska osećanja .

PODELI