Srbija je napadnuta KLIMATSKIM ORUŽJEM – „Hemijski tragovi, HAARP i potpuna dominacija na planeti Zemlji“
Još 2019. godine na Mašinskom fakultetu u Beogradu predstavljena je knjiga o zastrašujućim vojnim tehnologijama zasnovanim na Teslinim otkrićima.
Vremenske nepogode u Srbiji, osim prirodnih uzroka, mogu da budu i posledice pokušaja ljudi da menjaju klimu
Neuobičajene vremenske nepogode koje pogađaju Srbiju nemaju isključivo prirodne uzroke, već su i rezultat pokušaja ljudi da modifikuju klimu, rekli su tada stručnjaci Mašinskog fakulteta u Beogradu na promociji knjige „Hemijski tragovi, HAARP i potpuna dominacija na planeti Zemlji“ autora Elane Friland.
Ovo je drugo delo u izdanju Mašinskog fakulteta koje se bavi savremenom primenom manje futurističkih pronalazaka Nikole Tesle, na kojima se baziraju moderne vojne tehnologije.
Ovom knjigom Mašinski fakultet nastavlja misiju da iz novog ugla proučava delo našeg najvećeg naučnika i istovremeno prati savremene primene njegovih ideja – rekao je prof. dr Radivoje Mitrović, dekan Mašinskog fakulteta, obraćajući se mnogobrojnoj publici, koju su najvećim delom činili stručnjaci, od univerzitetskih profesora do eksperata za bezbednost. – Na prvom mestu onih koje su, suprotno njegovim humanističkim vizijama nauke, dovele do razvoja nove generacije oružja. Odgovornost akademske zajednice je da javnost na racionalan i naučni način upozna sa ovim tehnologijama, naročito ako mogu da proizvedu vremenske nepogode kakve su nas upravo snašle.
Knjiga Elane Friland je u SAD izazvala burne reakcije, jer citira čak 1.500 izvora, od kojih su najveći broj zvanični dokumenti i patenti, uključujući i onaj pod imenom „Metod i oprema za modifikovanje regiona u Zemljinoj atmosferi, jonosferi, i/ili magnetosferi“. Reč je o izumu američkog fizičara Bernarda Istlunda, tvorca i direktora prvog visokofrekventnog emisionog postrojenja HAARP na Aljasci.
– Danas u svetu, prema dostupnim podacima, postoji 47 takvih postrojenja. Suština HAARP je vojna upotreba za zagrevanje jonosfere radi stvaranja „ogledala“ od plazme i izahorizontnih radara. Na današnjem nivou razvoja raketnog naoružanja sve je u brzini reagovanja na napad, pa je s vojnog stanovišta zloupotreba jonosfere bila neizbežna uz pomoć primene postrojenja koje nazivamo HAARP. Postoji neprestana trka u razvoju sistema za preventivno otkrivanje udara između Rusije i SAD – objasnio je recenzent knjige prof. dr Momčilo Milinović sa Katedre Mašinskog fakulteta za sisteme naoružanja.
Da bi sistem HAARP funkcionisao, jonosfera, ali i drugi delovi Zemljine atmosfere su zasipani tonama visokoprovodnih čestica zvanih kemtrejls.
– Onda je uočeno da na taj način moguće uticati na vremenske prilike ili širiti bolesti i rođena su nova oružja – kaže dr Milinović.
Svrha objavljivanja knjige „Hemijski tragovi, HAARP i potpuna dominacija na planeti Zemlji“, kako je rečeno, nije stvaranje panike zloupotrebom straha javnosti od nepoznatog, već upravo suprotno – racionalizacija problema.
– HAARP je zaista granična oblast u kojoj primena jedne tehnologije ulazi u društvenu problematiku, jer njome mogu da se ostvare politički i vojni ciljevi. Klasični oružani sukobi još postoje kao manifestacija, ali ih je ova tehnologija, opasnija od nuklearnih silosa, prevazišla. Zastrašujuća je sama ideja o takozvanom neletalnom, nesmrtonosnom oružju kojim neko može da utiče na vremenske prilike tako da izazove uništenje useva, masovnu glad i kao posledicu društvene i političke potrese – zaključio je Vladimir Davidović, urednik izdanja, pomoćnik srpskog ministra pravde.
Emisione stanice HAARP služe i za ispitivanje morskih dubina radi otkrivanja protivničkih nuklearnih podmornica i unutrašnjosti Zemljine kore.
– Danas je takva tomografija Zemlje realnost, što se videlo nedavno kad su Amerikanci prikazali precizne podatke o severnokorejskim tunelima za nuklearne probe, iako su oni 800 metara u tlu.
Izvor: NultaTačka
Pas lutalica spasio napuštenu bebu bačenu u smeće – Bog stvarno želi da ova beba živi!
Pas lutalica u Tripoliju, Libanon, postao je junak nakon što je spasio napuštenu bebu bačenu u smeće ispred gradske zgrade.
Incident se dogodio kada je prolaznik čuo plač iz crne vreće za smeće koju je pas lutalica držao u ustima. Brzo je reagirao, te je dijete hitno prebačeno u Islamsku bolnicu, a kasnije u državnu bolnicu u Tripoliju.
Dijete je izgledalo da ima oko četiri mjeseca, iako su neki izvještaji sugerirali da je možda bilo tek rođeno nekoliko sati prije nego što je bilo napušteno.
Fotografije koje su se pojavile na društvenim mrežama prikazuju teške modrice po licu i tijelu djeteta. Hvala Bogu, dijete je prema izvješćima bilo u “ozbiljnom, ali stabilnom” stanju, izvijestio je NY Post.
Pas je pokazao istinsko suosjećanje prema ljudskom biću
Na društvenim mrežama, brojni korisnici su komentirali ovu potresnu situaciju.
Jedan korisnik je podijelio svoje mišljenje kako je pas lutalica pokazao ljudskost, dobrotu, lukavost i inteligenciju, čak i više nego neki ljudi.
Drugi su također istaknuli suosjećanje životinja u usporedbi s ljudima te su izrazili spremnost da posvoje napušteno dijete.
Novinar Ghassan Rifi iz Tripolija bio je zapanjen i začuđen zbog čina napuštanja djeteta i pohvalio hrabrost i suosjećajnost psa koji je pokušao pomoći.
Unatoč tome što se ovaj događaj odigrao u Libanonu, neki smatraju da takve situacije nisu ograničene na određene zemlje. Upućuje se na kulturu pro-abortusa gdje se bebe tretiraju kao paraziti koji se mogu odbaciti, odbaciti ili čak ubiti.
Poziva se na potrebu za promjenom takvog pogleda na život nerođene djece kako bi se spriječile slične situacije u budućnosti, kako u Libanonu tako i u drugim zemljama.
Oluja potrgala i antene na HAARP postrojenju koje izaziva oluje
Jučerašnje olujno nevrijeme nije zaobišlo niti moćno postrojenje za manipulaciju ionosfere, poznato kao HAARP. U naletima vjetra koji su u Slavoniji iznosili preko 180 km/h stradalo je najveće hrvatsko HAARP postrojenje u Sesvetama.
Vodeći znanstvenici koji rade u postrojenju nisu mogli sakriti šok i nevjeru kada su shvatili da su antene koje izazivaju nepredvidive vremenske pojave, oluje, tornada i uragane – stradale u jučerašnjoj kataklizmi. Jedan od znanstvenika, koji je želio ostati anoniman zbog tajnog kvadrilateralnog ugovora kojeg je potpisao s Bill Gatesom, Georgeom Sorošom i auto-otpadom Kršo iz Sesveta, izjavio je kako je ovo posljednja stvar koju su očekivali da bi se mogla dogoditi.
-Ako uređaj koji izaziva prirodne katastrofe više nije siguran od prirodnih katastrofa, tko je onda siguran? – zapitao se.
I dok se znanstvenici u HAARP-u trude opravdati gubitak antena tvrdeći da su to samo rutinska održavanja, sve su glasnija nagađanja kako će hrvatski HAARP zbog ovoga biti izvan pogona do kraja godine. Zbog toga postoji mogućnost kako do kraja godine neće više biti u mogućnosti izazivati prirodne katastrofe.
-Mi dajemo sve od sebe, molimo građane za strpljenje. No ukoliko ne uspijemo vratiti HAARP do rujna, onda nam preostaje samo majka priroda, jer otac HAARP će morati na servis – dodao je znanstvenik.
Istraživanje koje je provela agencija Ipsoroš Puls pokazalo je kako građani s godinama sve više gube povjerenje u mogućnosti ovog moćnog sustava, a ova situacija sigurno neće pomoći u povratku njegovog ugleda. Tako se među teoretičarima zavjera pojavila nova teza kako HAARP uopće ne uzrokuje prirodne katastrofe nego su tu sve samo prirodni događaji koji su manje više posljedica globalnog zagrijavanja.
Izvor: newsbar.hr
POUČNA PRIČA – Onaj tko ti neće pomoći u nevolji, ne zaslužuje ni da jede s tobom u proslavi!
Kaže priča da je jedan čovjek odlučio spremiti vola na ražnju. Pripremio on tako vola, vatru i ražanj, okrene se prema kćeri i kaže: “draga kćeri, pozovi sve naše bliske ljude, obitelj i susjede nam, da se proveselimo i zabavimo”
Kćer izađe na ulicu i počne vikati “Upomoć, upomoć, molim Vas pomozite nam ugasiti požar. Vatra će progutati dom moga oca”
Nakon nekoliko minuta, malena grupa ljudi iz ulice izjurila je iz svojih kuća i svojih toplih domova, dok su se ostali pravili da nisu čuli vapaj u pomoć. Oni koji su se odazvali pozivu i došli, jeli su i pili do mile volje.
Začuđeni i iznenađeni otac okrenuo se prema kćeri i kaže joj: “ja ne znam nikoga od tih ljudi, neke od njih po prvi puta vidim! Gdje su nam obitelj, prijatelji, kolege i ostali bliski ljudi?”
Kćer ga pogleda, nasmije se i kaže: “ovi ljudi izašli su iz svojih domova i došli nam pomoći ugasiti požar u kući, ne zbog jela i pića. To su ljudi koji zaslužuju naše gostoprimstvo i zahvalnost!”
Pouka priče:
Onaj tko ti neće pomoći u tvojoj nevolji, ne zaslužuje ni da jede s tobom za tvojim stolom u proslavi.
Ljubavni život Josipa Broza: Bio je veliki zavodnik, imao pet žena a sa dve imao decu
Ono što se pouzdano zna je da je Tito voleo žene. Ženio se nekoliko puta i imao ljubavnice.
Josip Broz Tito bio je veliki zavodnik, imao je prilično buran ljubavni život.
On je imao pet žena, od kojih je sa tri bio venčan, a sa dve imao decu. Iako se uz Titovo ime vezuje veliki broj žena, zvanična istoriografija pominje samo četiri žene, dok se njegov kratkotrajni brak iz 1936. godine retko spominje.
Ono što je interesantno je da su sve Titove žene bile dosta mlađe od njega i uglavnom su bile različite nacionalnosti, pa je tako prva Titova žena bila Ruskinja, druga Slovenka, treća Nemica, a četvrta i peta su bile Srpkinje.
Prva supruga Josipa Broza
Pelagija Belousova zvana „Polka“ je u Titovoj biografiji navedena kao njegova prva zvanična supruga.
Sa Titom se upoznala u Rusiji i venčali su se juna 1919. godine u Ruskoj pravoslavnoj crkvi. U Jugoslaviju su došli 1920 i tu živeli do 1928. godine, do Titovog hapšenja.
Nakon tog događaja Pelagija se vratila u Sovjetski Savez, gde je živela do svoje smrti.
Od Tita se zvanično razvela 1936. godine. Bila je žrtva Staljinovih čistki i bila je u dva navrata u zatvoru. Prvi put od 1938. do 1940, i nakon toga u periodu od 1948. do 1957. godine.
Iz braka sa Titom imala je četvoro dece.Njihovo prvo dete je umrlo odmah po rođenju, dok su drugo dvoje Zlatica i Hinko umrli kao deca, tek četvrto dete, sin Žarko je poživeo.
Kasnije se ponovo udala i u tom braku dobila ćerku Ninu. Pelagija je preminula 12. aprila 1968. godine.
Ana Kenig, poznata i kao Lucija Bauer je bila druga Brozova supruga
Lucija Bauer čije je pravo ime Ana Kening bila je druga Titova venčana supruga. Sa Titom se upoznala u Moskvi, gde je, kao i on, radila u Kominterni.
Tito i Ana su se venčali u oktobru 1936. godine pod njihovim tajnim imenima, Fridrih Valter i Elza Lucija Bauer.
Ubrzo po venčanju, Tito je poslat u Jugoslaviju, a Lucija je ostala u Moskvi, gde se brinula o Titovom sinu Žarku. Ona je uhapšena 1937. godine, bila je optužena da je radila kao špijunka za Gestapo i tada je i streljana.
Herta Has – prva nevenčana supruga Josipa Broza Tita
Herta Has je bila treća Titova supruga, a prva nevenčana. Ona je Tita upoznala 1937. godine u Parizu, gde je bio regrutni centar španskih dobrovoljaca. Ona jeu tom periodu radila kao kurir, razmenjivala je partijsku poštu između Pariza i Zagreba.
Nakon ponovnog susreta u Istanbulu, krajem 1939. godine, započeli su vezu. Živeli su zajedno pod ilegalnim imenima u Zagrebu, ona je bila Marija Šarić, a on inženjer Slavko Babić.
Njihov brak potrajao je do početka Drugog svetskog rata kada je Tito napustio Zagreb i preselio se u Beograd, a Herta je ostala u Zagrebu, gde se ubrzo porodila i dobila sina Aleksandra Mišu.
Kasnije je bila uhapšena kao i njene predhodnice, ali je 1943. godine razmenjena za nemačke oficire. Tada se ponovo susrela sa Titom, ali je on tada već otpočeo vezu sa Davorjankom Paunović.
Posle rata se ponovo udala i dobila dve ćerke. Herta je umrla 5. marta 2010. godine u Beogradu.
Misteriozna žena – Davorjanka Paunović
Davorjanka Paunović zvana „Zdenka“ je bila četvrta Titova supruga, druga nevenčana, mada se navodi u literaturi da to nije bi brak bilo koje vrste.
Ona se sa Titom upoznala početkom 1941. godine na jednom partijskom kursu u Zagrebu, a vezu su započeli po njegovom dolasku u Beograd, maja 1941. godine.
Davorjanka je tada bila specijalni kurir CK KPJ, a nakon toga postala je lična Titova sekretarica. Zajedno sa Titom, prošla je čitav ratni put, a pred sam kraj rata se razbolela od tuberkuloze. Bila je prebačena na lečenje u Sovjetski Savez, ali se vratila u Jugoslaviju, gde je umrla 1. maja 1946. godine.
Naloženo je da bude sahranjena u kompleksu kraljevskog dvora koji je služio kao rezidencija Josipa Broza Tita, maršala Jugoslavije. Pretpostavlja se da je to bila njegova želja.
Jovanka Broz – poslednja Titova supruga
Jovanka Broz, rođena Budisavljević, je bila poslednja, peta Titova supruga, treća sa kojom se venčao.
Sa Titom se prvi put susrela 1944. godine u Drvaru. Kasnije je postala Titova sekretarica i ljubavnica. Oni su se venčali 1952. godine i sve do polovine 1970-ih su živeli u skladnom braku.
Kasnijih godina, Jovanka je došla u sukob sa pojedinim političarima, koji su se trudili da je odvoje od Tita, u čeme su i uspeli 1977. godine.
Od razlaza sa Titom, do njegove smrti, 1980. godine, živela je u vili u Užičkoj 15, nakon toga je preseljena u jednu vilu preko puta Belog dvora. Jovanka Broz je dugo živela u „kućnom pritvoru“, a tek 2009. godine je dobila lična dokumenta.
Umrla je 20. oktobra 2013. godine u Beogradu, na godišnjicu oslobođenja Beograda.
Izvor: n1info.rs
Letovanje u Jugoslaviji: KAD JE TITO NAREDIO DA SVI RADNICI IDU NA MORE, LJUDI NISU ZNALI ŠTA IH ČEKA
Usred leta 1946. na mitingu u Splitu Josip Broz Tito, predsednik tadašnje Vlade Federativne Narodne Republike Jugoslavije, ministar narodne obrane i maršal Jugoslavije, ocenjujući posleratne uspehe u sređivanju stanja izneo je i svoje ideje o ulozi jadranske obale u oblikovanju uspešnijeg društva:
“Video sam da su u Dalmaciji učinjeni napori u pogledu higijene i zdravlja i moram da kažem da je ono što je urađeno dobro i da je prilično urađeno. Ali, sve je to još uvek malo, prema onome što treba uraditi. Divna obala naše Dalmacije može da pruži mogućnosti za učvršćenje zdravlja radnih masa svih naroda Federativne Narodne Republike Jugoslavije. Od lepe dalmatinske obale treba da stvorimo oporavilišta i sanatorijume, da svaki koji radi i daje svoj prilog zajednici može da dođe da popravi svoje zdravlje i zatim ponovo, još jače, da prione na rad,” priše Express.hr
Naime, odmah posle Drugog svetskog rata Jugoslavija je, u julu 1946. godine, donela Uredbu o plaćenom godišnjem odmoru i počela razvijati sistem socijalnog turizma. Godinu dana kasnije savezna Vlada je donela i naredbu o povlasticama za članove sindikata na godišnjem odmoru – famozni ‘K-15’ i ‘regres’ za godišnji odmor. U socijalizmu su upravo to bile povlastice svakog zaposlenog – da dobiju posebne popuste za putovanje i smeštaj na moru, i da za letovanje od poslodavca još dobiju i džeparac.
Upravo je ta Uredba o plaćenom godišnjem odmoru bila temelj za početak masovnog turizma na hrvatskoj obali. I upravo je razvoj turizma u Hrvatskoj nakon Drugog svetskog rata tema znanstvenog rada istoričara Igora Dude i Igora Stanića. Naučni rad iz 2011. godine – „Iza vrata radničkih odmarališta: Službeni zapisi o nestašnima i gladnima 1947.-1950.“ – svedoče o tome kako su se u bivšoj Jugoslaviji radnici morali terati da se odmaraju i da odlaze na godišnji odmor. Malo Jugoslovena je znalo što znači letovanje.
Ova naredba, kao što se vidi iz Titovog govora, došla je dakle, s najvišeg zapovednog mesta. Igor Duda, istoričar i vanredni profesor na pulskom Sveučilištu Jurja Dobrile na katedri za modernu i savremenu istoriju, strastveno se bavi proučavanjem razvoja radničke dokolice i pretvaranjem radnika u turiste u bivšoj Jugoslaviji. Budući da je reč o naučniku, on podatke iznosi na temelju istraženih i proverenih činjenica iz mnogih verodostojnih izvora, pa mu se ne može zameriti ni da je sentimentalan i nostalgičan, ili da je prestrogi kritičar. Naprosto je objektivan, a u toj objektivnosti ima mnogočega što se neće svideti onima koji govore da su socijalizam i Jugoslavija bili gulag za malog čoveka i radnika.
Ali u to vreme malo njih je znalo što to znači letovati i kako se odmarati. Radnici su tada bili još čvrsto vezani za porodice na selu, pa su svaki slobodni trenutak tamo i provodili obrađujući zemlju. Oni koji su pak i mogli otići na odmor, nisu znali šta ih tamo čeka, a mnogima je to trebalo biti prvo veliko putovanje i zato nisu ni imali hrabrosti upustiti se u takvu avanturu. Stoga je država preuzela na sebe i obavezu da radnike– milom ili silom – natera na trošenje novaca i besposličarenje.
Danas je to sasvim nezamislivo, no evo kako je to bilo pre 70-ak godina. Zahvaljujući naučnom radu Igora Dude i Igora Stanića, koji su zavirili u arhive, dobili smo vrhunski pedantan uvid kako je izgledao prvi radnički turizam na hrvatskoj obali.
Naime, krajem 40-ih i početkom 50-ih godina prošlog veka, sindikati i odmarališta su muku mučili kako motivisati radnike na putovanje. Kad bi ih i uspeli naterati da odu na odmor, radnici nisu imali pojma kako se treba u odmaralištima ponašati, a često puta su pravili i probleme. Ali isto tako u Hrvatskom državnom arhivu spisi svedoče da je u odmaralištima neretko problem bio nestručnost osoblja i zloupotrebe upravitelja, ali i loša oprema i ishrana. Sve to ponekad bi završilo prevremenim povratkom kući. Kao i sve ostalo, tako je i opremljenost odmarališta bila propisana idealnim standardima, no stvarnost je često puta bila sasvim drugačija. Prema predlogu površina jednokrevetnih soba trebala je biti 8-10, a dvokrevetnih oko 14 kvadrata. Veličina soba bila je predmet čak i Titovih saveta turističkim radnicima kasnih šezdesetih, kako piše Duda u svom radu ‘Od radnika do turista’. Tako Tito kaže: “Uostalom, ni spavati nije dobro ako je plafon nizak, ako je soba mala, i ako postoje možda i neke druge neugodnosti u vezi s time.”
Koliko je koštalo letovanje 1967. godine u Jugoslaviji, a koliko u poznatim evropskim letovalištima?
Jugoslovenski turizam je tada cvetao. Iz kojih zemalja je dolazilo najviše turista i u kojim mestima su letovali? Koje su cene aranžmana bile u Jugoslaviji, a koje u poznatim evropskim letovalištima?
Kako je pisalo u Ilustrovanoj politici iz 1967. godine, jugoslovenski turizam je tada dobijao priznanja svuda u svetu. Italija i Španija su nas smatrale konkurentima, ali velika šansa nije još iskorišćena. Zarađeno je oko 200 miliona dolara, mada je moglo i više.
Prema statističkim podacima, zaključno sa septembrom u Jugoslaviji je te godine letovalo 3.344.000 stranih turista, što je 184.000 više nego u istom periodu prethodne godine.
Najveći broj gostiju je dolazio iz Nemačke, Austrije i Italije. Nakon njih najviše je bilo turista iz Francuske, Češke i Velike Britanije.
Najveće interesovanje je bilo za primorska letovališta, pa za planine i banje.
Od primorskih mesta najposećeniji su bili Petrovac na Moru, Kraljevica, Mali Lošinj, Poreč, Selce, Vodice, Umag, pa onda Opatija, Herceg Novi, Dubrovnik, Split i Portorož.
Te 1967. godine je bilo 20 miliona “izletničkih” turista – onih koji idu na izlete, službena putovanja ili su u tranzitu.
Zabeležen je takođe i porast broja domaćih turista u odnosu na 1966. godinu – 3.924.000.
Povećao se i broj Jugoslovena koji su putovali u inostranstvo – do septembra 1967. godine u inostranstvo je putovalo 4.360.000 Jugoslovena, što je u poređenju sa 1.887.000 za isti period prošle godine veliki pomak.
Turizam je počeo da cveta krajem pedesetih i početkom šezdesetih, a reklamu na svetskom turističkom tržištu su nam doneli jeftin hotelski smeštaj, hrana i prevoz.
Letovanje u Miločeru koštalo je 715 maraka, u hotelu “Avala” u Budvi 545 maraka, u bungalovima na Lapadu 445, a u dubrovačkom hotelu “Stadion” 420 maraka
S druge strane, u evropskim poznatim letovalištima cene su bile sledeće – letovanje na Majorci je koštalo od 379 do 585 maraka, u rumunskom letovalištu Mamaji od 399 do 561 maraka, u italijanskom Riminiju 309-388, u Kapriju 449-738 maraka, u Zlatnim pijescima u Bugarskoj od 358 do 598 maraka.
Izvor: jutarnji.hr
EVO ZAŠTO SU ŽENE ROĐENE 1984. GODINE, NAJSREĆNIJE: “Uvek može gore, ali i to najgore prođe!”
