KOZMETIKA KOJA JE DOVOLJNO DOBRA DA BI SE MOGLA JESTI. Koja je razlika između prirodnih i organskih proizvoda?

0
126

Od prastarih vremena, lekoviti i kozmetički proizvodi su pripremani od sastojaka prirodnog porekla, sokova i ulja biljaka, masti, voskova, mineralnih i biljnih pigmenata. Brz razvoj hemijske industrije, tokom 20-tog veka, dovodi do sve veće upotrebe petrohemijskih i sintetskih supstanci u kozmetičkim proizvodima. Za neke sintetske sirovine se ispostavilo da imaju štetno delovanje (mutageno, kancerogeno). Međutim, danas su ljudi sve više zabrinuti za uticaj kozmetički aktivnih supstanci na kožu, a zahvaljujući velikom uticaju medija, shvataju značaj življenja u harmoniji sa prirodom i povratka civilizacijskim vrednostima. Okreću se biljkama i korišćenju „aktivnih supstanci“ izolovanih iz biljaka.

Interesovanje i poverenje u prirodne kozmetičke sirovine, vraćeno je zahvaljujući opsežnim istraživanjima u poslednjih nekoliko decenija. Primenom savremenih analitičkih tehnika, prirodne sirovine su hemijski okarakterisane. U velikom broju slučajeva identifikovani su aktivni sastojci. Naučno je opravdana tradicionalna primena mnogih biljnih sirovina (potvrđeno je antiinflamatorno delovanje cvasti kamilice, nevena itd.). Nekada je aktivnost ekstrakta posledica sinergizma većeg broja komponenata. Za neke ekstrakte nisu poznati aktivni principi ili grupe aktivnih principa. Proizvodi koji sadrže biljne ekstrakte najčešće se nazivaju prirodni kozmetički proizvodi.

Međutim, za potrošače postoji velika dilema prilikom kupovine proizvoda, da li je prisustvo biljnih ekstrakta ili ulja dovoljno da proizvod nazovemo prirodnim? Koja je razlika između prirodnih i organskih proizvoda?

Svi organski proizvodi su proizvodi dobijeni iz strogo kontrolisanog načina proizvodnje, koji je zakonski regulisan, koji ne zagađuje životnu sredinu (vodu, vazduh, zemljište) a zasniva se na korišćenju prirodno postojećih odnosa i interakcija u prirodnoj sredini (biološki ciklusi i očuvanje biodiverziteta), poštuje prirodnu ekološku ravnotežu, koristi održive izvore energije. U organskoj proizvodnji je apsolutno zabranjena upotreba GMO, veštačkih aditiva, konzervansa, boja, emulgatora.

Pojam organska kozmetika se interpretira veoma široko. Često se poistovećuje sa prirodnom kozmetikom. U Evropskoj uniji uredba EU 1229/ 2009 i Kozmetička direktiva, za sada ne prave razliku između konvencionalnih i organskih i prirodnih kozmetičkih proizvoda. Međutim 2010. godine šest evropskih organizacija koje se bave sertifikovanjem kozmetičkih proizvoda (BDIH -Nemačka, ECOCERT-Francuska Cosmebio-Francuska, ICEA -Italija, AIAB (Italija), Soil association– Velika Britanija) su usvojile COSMOS standard koji definiše minimalne zahteve za organsku i prirodnu kozmetiku. Ovim je obezbeđena zaštita potrošača tj. njihova maksimalna bezbednost tokom upotrebe ovih kozmetičkih proizvoda. U samom standardu se proizvodi dele na: sertifikovani kozmetički proizvodi organskog porekla (sadrže najmanje 95 % fizički obrađenih sastojaka organski proizvedeno: najmanje 20 % gotovog proizvoda organskog porekla) i sertifikovani kozmetički proizvodi prirodnog porekla (nema posebnih zahteva koji se odnose na zastupljenost organskih sastojaka). Ono što je veoma važno je da se voda ne računa kao sastojak organskog porekla, iako ona može biti pijaća, izvorska, destilovana, morska. Minerali i sastojci mineralnog porekla se ne računaju kao organski. Takođe, u samom standardu se navodi da sastojci moraju biti obrađeni nekom od fizičkih metoda (destilacija, centrifugiranje, ceđnje, filtracija.. ) ili nekom od dozvoljenih hemijskih metoda. Zabranjeno je i ispitivanje kozmetičkih sirovina i proizvoda na životinjama, pakovanje u PVC materijale. Kompletan proizvod mora biti u skladu sa principom smanjenja zagađenja životne sredine i uštede energije.

Pionir u stvaranju organske kozmetike je Horst Rechelbacher, osnivač Avede. Njegovo geslo je napraviti kozmetiku koja je dovoljno dobra da bi se mogla jesti. On koristi ulja semena brusnice, maline, crnog kumina, crvenog grožđa i bundeve zbog njihovog antioksidantnog i antiinflamatornog dejstva. Ove sastojke on naziva embrionskom hranom, s obzirom da se mogu jesti ali i nanositi lokalno. Takođe kombinuje prirodne arome organskih etarskih ulja, da bi smanjio stress i obezbedio druge terapijske efekte. Rechelbacher ide dalje, i njegovi klijenti su pokazali interesovanje u biodinamskoj nezi kože (proizvodi bazirani na duhovnom, etničkom i ekološkom pristupu poljoprivredi). Nedavno je Biodinamička asocijacija akreditovana za sertifikaciju prema Natrue standardima.

 Najveća potrošnja organske kozmetike je upravo koncentrisana u Evropi i Severnoj Americi, mada se veoma brzo širi na sve regione. Trenutno je prodaja organske kozmetike 2 % od ukupne prodaje kozmetičkih proizvoda, dok je u zemljama kao što je Austrija i Nemačka ova cifra dostigla 10 %.

Marijana Milosavljević

Diplomirani farmaceut specijalista kozmetologije
marijana@estetikpro.rs

www.estetikpro.rs
www.solenaturalcosmetics.rs